مشاوره ی رایگان

كریپتوركیدیسم (بیضه نهفته یا نزول نكرده) شایع‌ترین اختلال سیستم تناسلی مرد است كه ۵-۳٪ نوزادان پسر به موقع متولد شده و ۳۲-۳۰٪ نوزادان پسر زود متولد شده یا زودرس دچار آن می‌شوند. در اكثر نوزادان در طی چندماه اول پس از زایمان این حالت خودبخود اصلاح می‌شود و تنها ۸/۰% نوزادان پس از ۳ماهگی، هنوز دچار بیضه نزول نكرده هستند. به جهت نتایج بالقوه جدی كریپتوركیدیسم، پزشكان وقتی كه سن نوزاد بیش از ۶ماه باشد و همچنان این حالت ادامه داشته‌ باشد، اتلاف وقت بیشتر را توصیه نمی‌كنند،‌ چون به‌ندرت پس از این سن بیضه‌ها خودبخود پایین خواهند آمد. درمان قطعی بیضه نزول نکرده باید قبل از یک سالگی انجام شود.

 تفاوتی از جهت بروز كریپتوركیدیسم در میان نژادها و اقوام مختلف گزارش نشده است.

كریپتوركیدیسم معمولاً وقتی كه متخصص اطفال، نوزاد تازه متولد شده را معاینه می‌كند تشخیص داده می‌شود، ولی در هر زمان دیگر نیز قبل از بلوغ قابل تشخیص است.

در۲۰% موارد با لمس و معاینه، جایگاه بیضه مشخص نمی شود كه در این موارد پزشك اقدام به تحریك هورمونی یا انجام سونوگرافی می‌نماید. جراحی، قدم دوم در جستجوی بیضه غیرقابل لمس است. جراح ممكن است بوسیله جراحی باز كشاله ران و یا از طریق لاپاروسكوپی به جستجوی بیضه یا بیضه‌ها بپردازد. در این موارد پس از پیدا نمودن بیضه طی عمل جراحی ممكن است مستقیماً یا به طور مرحله‌ای اقدام به اركیوپكسی شود.

اركیوپكسی روشی است كه در طی آن جراح ‌با نخ‌های قابل جذب، بیضه نزول نكرده را به داخل كیسه بیضه وصل می‌كند.

اركیوپكسی اغلب برای نوزدان پسر یا بچه‌های كم سن و سال كه دچار نهفتگی بیضه یا بیضه نزول نكرده (كریپتوركیدیسم (cryptorchidism) می باشند، به كار میرود .

البته گاهی اركیوپكسی در نوجوانان و بزرگسالان ، برای یك یا هر دو بیضه نیز انجام می‌شود. در بزرگسالان، اغلب اركیوپكسی برای درمان پیچش بیضه انجام می‌شود، این حالت یك اورژانس اورولوژی است كه در نتیجه پیچیدن بیضه به دور  طناب اسپرماتیك و در نتیجه كاهش خونرسانی ایجاد می‌شود.

اركیوپكسی تحت عنوان اركیدوپكسی (orchidopexy)، اركیوپكسی كشاله ران ، اصلاح نهفتگی بیضه یا بیضه نزول نكرده (اصلاح كریپتوركیدیسم) و اصلاح پیچش بیضه نیز نامیده میشود .

برای درك ضرورت انجام اركیوپكسی در كودكان، باید از چگونگی رشد و نمو بیضه اطلاع داشته باشیم.

پس از ماه هفتم حاملگی رباط جنینی طناب مانندی بنام گوبرناكولوم (gubernaculum) در داخل ناحیه كشاله ران به بیضه‌ها وصل میشود. بین هفته‌های ۲۸ تا ۳۵ حاملگی گوبرناكولوم به داخل كیسه بیضه مهاجرت كرده و فضایی را برای نزول بیضه ایجاد می‌كند. در روند طبیعی، همزمان با تولد نوزاد پسر، بیضه‌ها به دنبال گوبرناكولوم به سمت پایین و به داخل كیسه بیضه نزول می‌كنند، این روند در اثر عوامل ذیل دچار اختلال می‌شود:

 

۱- كمبود ترشح هورمون جنسی مردانه (آندروژن)

۲- ناهنجاری‌های ساختمانی در ناحیه تناسلی نوزاد پسر

۳- اختلال عصبی در ناحیه تناسلی

 

اركیوپكسی در بچه‌ها به دلایل ذیل  باید انجام شود:

 

۱- به حداقل رساندن خطر ناباروری‌: مردان بالغ مبتلا به كریپتوركیدیسم نسبت به مردان با بیضه‌‌های طبیعی، تعداد اسپرم كمتری داشته و اسپرم‌های با كیفیت پایین‌تر تولید می‌كنند. با افزایش سن در پسر بچه‌های مبتلا به كریپتوركیدیسم یك طرفه یا دو طرفه، احتمال ناباروری افزایش می‌یابد . بنا براین عمل اركیوپكسی هر چقدر زودتر انجام شود موثرتر خواهد بود . احتمال ناباروری در مردان مبتلا به نهفتگی یك طرفه  بیضه، ۴۰% و در حالت دو طرفه تا ۷۰% افزایش می‌یابد.

 

۲- كم‌كردن خطر سرطان بیضه: احتمال بروز تومورهای بدخیم بیضه در بیضه‌های نزول نكرده ۴۸ برابر بیضه‌های طبیعی تخمین زده می‌شود. ۱۰% مردان مبتلا به كریپتوركیدیسم دچارسرطان بیضه می‌شوند.

 

۳-كم‌كردن خطر صدمات ناشی از ضربه به بیضه: بیضه‌های نزول نكرده‌ای كه در ناحیه كشاله ران باقی‌مانده‌اند، نسبت به ضربات خفیف ورزشی و فشار ناشی از كمربند صندلی اتومبیل بیشتردر معرض آسیب قرار میگیرند.

 

۴- پیشگیری از پیدایش فتق كشاله‌ران: فتق كشاله ران اختلالی است كه وقتی اتفاق می‌افتد كه بخشی ازمحتویات شكم از طریق سوراخ غیر طبیعی در دیوار شكمی به خارج فشرده می‌شوند، این شبیه حالتی است كه در نوزاد پسر دچار كریپتوركیدیسم اتفاق می‌افتد، زیرا راه ارتباطی   كه كیسه بیضه را به حفره شكمی متصل می‌كند، پس از تولد باز باقی می‌ماند.در حالت عادی، این راه ارتباطی كمی پس از نزول بیضه به داخل كیسه بیضه بسته  می‌شود. اگراین راه ارتباطی به هر دلیلی باز بماند، بخشی از روده نوزاد می‌تواند به داخل آن برود وگیر بیفتد كه این حالت فتق مسدود شده( (Strangulatedنامیده می‌شود. این بخش از روده گرفتار شده در كیسه ممكن است بدلیل قطع جریان خون دچار مرگ شود و حالت  اورژانس پزشكی ایجاد نماید.

 

۵- پیشگیری ازپیچش بیضه در نوجوانان: اكثر موارد اركیوپكسی در نوجوانان و بزرگسالان برای درمان پیچش بیضه انجام می‌شود.

امروزه بیضه‌هایی كه تا زمان بلوغ پایین نیامده باشند نیز ارکیوپکسی می‌شوند چون نه تنها امکان برقراری اسپرم‌سازی خواهد بود بلکه گنادها نیز به ترشح هورمن مردانه ادامه می‌دهند. با جراحی حتی‌المقدورباید سعی شود که بیضه در کیسه بیضه قرار داده شود، ولی اگر به دلیل کوتاهی بندبیضه امکان این امر نباشد، باید بیضه در ناحیه‌ای قرار داده شود که بطور منظم قابل لمس باشد و سونوگرافی سالانه از این بیضه‌ها نیز الزامی است.

 

مراحل اركیوپكسی برای اصلاح بیضه نزول نكرده:

 

۱– ایجاد یك برش بر روی شكم در محل بیضه نزول نكرده وبرش دیگر بر روی كیسه بیضه

۲– جدا كردن بیضه از بافت احاطه كننده

۳– بیرون كشیدن بیضه متصل شده به طناب اسپرماتیك از طریق برش شكمی

۴– فرستادن بیضه به سمت پایین در داخل كیسه بیضه

۵- دوختن بیضه در محل مورد نظر  داخل كیسه بیضه.

این عمل نیز بطور سرپایی انجام می‌شود و بیمار بعد از عمل و پس از تثبیت حالات عمومی مرخص می‌گردد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:30  توسط dr.amir | 
نمی دانید چطور باید باردار شوید؟ در این مقاله به شما آموزش می دهیم که چطور تخمک گذاری را پیشبینی کنید، چند وقت یکبار سکس داشته باشید و با اهمیت انتخاب های سالم در زندگی آشنا شوید.
به نظر می رسد که بعضی از زوج ها فقط با حرف زدن درمورد باردار شدن، می توانند بچه دار شوند. اما خیلی های دیگر باید به اندازه کافی صبر داشته باشند و کمی هم خوش شانس باشند تا بتوانند بچه دار شوند. اگر نمی دانید چطور باید باردار شوید، با همان روش قدیمی شروع کنید. در این مقاله هر آنچه که لازم است بدانید را در اختیارتان می گذاریم.
زمانی که بیشترین قدرت باروری را دارید
حاملگی مستلزم یکسری اتفاقات پیچیده است. هر ماه، هورمون ها از غده هیپوفیز شما تخمدان هایتان را تحریک می کنند که تخمک گذاری کنند. وقتی تخمک ها آزاد شدند، به سمت یکی از لوله های فالوپ حرکت می کنند. اگر بخواهید باردار شوید، این زمان بهترین زمان ممکن است. اما از کجا باید بدانید که کی تخمک گذاری می کنید؟
حواستان به تقویم باشد
از یک تقویم استفاده کرده و هر ماه روزی که عادت ماهیانه تان شروع می شود را علامت بزنید. همچنین تعداد روزهایی که عادت ماهیانه تان طول می کشد را هم بشمارید. اگر چرخه عادت ماهیانه تان 28 روزه باشد، تخمک گذاری احتمالا 14 روز بعد از روز شروع آخرین عادت ماهیانه تان شروع می شود.
اگر چرخه هایتان به نسبت بلند هستند، 18 را منهای تعداد روزهای کوتاه ترین عادت ماهیانه تان کنید. وقتی عادت ماهیانه بعدی شروع می شود،این روزها را از قبل شمارش کنید. هفته بعد از آن احتمالاً معقول ترین حدس برای شروع تخمک گذاری شماست.
· مزایا: خیلی راحت می توانید روی کاغذ و تقویم این حساب ها را انجام دهید.
· معایب: عوامل زیادی بر زمان دقیق شروع تخمک گذاری تاثیر دارند، مثل بیماری، استرس و ورزش. شمردن روزها معمولاً چندان دقیق نیست مخصوصاً برای خانم هایی که چرخه های عادت ماهیانه شان نامنظم است.
تغییرات ترشحات واژن را بررسی کنید
درست قبل از تخمک گذارید، ترشحات شفاف و لغزنده واژن بیشتر می شود. این ترشحات تقریباً شبیه به سفیده تخم مرغ خام هستند. بعد از تخمک گذاری، وقتی احتمال باردار شدن پایین می آید، این ترشحات چسبنده و تیره تر می شوند و در آخر از بین می روند.
· مزایا: تغییر در ترشحات واژن معمولاً نشانه بسیار درستی از قابلیت باروری است. با یک مشاهده ساده--به خصوص در داخل واژن—قابل انجام است.
· معایب: قضاوت درمورد بافت و ظاهر ترشحات واژن خیلی شخصی و یکطرفه است.
دمای پایین تنه تان را چک کنید
منظور دمای بدن شما در حالت استراحت کامل است. تخمک گذاری تا حدودی دمای بدن را بالا می برد—تقریباً کمتر از یک درجه. بهترین زمان باروری شما دو تا سه روز قبل از بالا رفتن دمای بدنتان است. وقتی افزایش دما دو تا سه روز ثابت می ماند، می توانید فرض کنید که تخمک گذاری اتفاق افتاده است.
می توانید از دماسنج های دهانی برای چک کردن دمای پایین تنه تان استفاده کنید. هر روز صبح قبل از اینکه از جا بلند شوید، دمای بدنتان را اندازه گیری کنید. می توانید دما را جایی یادداشت کنید و تغییرات را چک کنید.
· مزایا: روش بسیار ساده ای است. تنها هزینه ای که برایتان دارد خریدن یک دماسنج است.
· معایب: تغییر دما ممکن است خیلی دیر ایجاد شود یعنی بعد از اینکه تخمک گذاری انجام شده است. شاید گرفتن دمای بدن هر روز کار چندان آسانی نباشد مخصوصاً اگر ساعات خوابتان تنظیم نیست.
از کیت های مخصوص تست تخمک گذاری استفاده کنید
کیت های مخصوص که در داروخانه ها هم موجود است ادرار شما را برای بررسی هورمون هایی که قبل از تخمک گذاری تولید می شود تست می کند. برای گرفتن دقیق ترین نتیجه حتماً از دستورالعمل روی برچسب آن استفاده کنید.
· مزایا: این کیت ها نزدیک ترین زمان تخمک گذاری را تشخیص می دهند یا قبل از اینکه تخمک گذاری اتفاق بیفتد هشدار می دهند. آن را می توانید بدون نسخه از داروخانه ها تهیه کنید.
· معایب: هزینه تهیه این کیت ها برای خیلی از خانم ها ممکن است گران باشد.
با حداکثر رساندن قدرت باروری
وقتی قصد باردار شدن دارید، بایدها و نبایدهای زیر را در نظر داشته باشید.
بایدها:
· مداوماً سکس داشته باشید. اگر مداوماً دو تا سه بار در هفته سکس داشته باشید احتمال اینکه یکی از دفعات با دوره باروری همزمان شود بالا می رود. برای زوج های سالمی که می خواهند بچه دار شوند چیزی به اسم سکس زیاد از حد وجود ندارد. برای بچه دار شدن باید مداوم سکس داشته باشید.
· نزدیک به زمان تخمک گذاری، روزی یکبار سکس داشته باشید. اینکار احتمال بارداری را بالاتر می برد. بااینکه غلظت اسپرم همسرتان هر بار که سکس داشته باشید کمی پایین می آید اما در مردهای سالم این کاهش چندان مهم نیست.
· انتخاب های سالمی در زندگی داشته باشید. وزنتان را در حد سلامت نگه دارید و فعالیت های جسمی را جزء برنامه روزانه تان قرار دهید. رژیم غذایی سالمی را دنبال کنید، مصرف کافئین را محدود کنید و استرستان را هم کنترل کنید. عادات خوب در زندگی هم برای خودتان و هم برای فرزندتان حین بارداری مفید است.
· قبل از بارداری برنامه ریزی داشته باشید. پزشکتان می تواند سلامت عمومی بدنتان را بررسی کرده و تغییرات لازمی که باید در زندگیتان ایجاد کنید تا احتمال باروریتان بالا رود را مشخص کند. این برنامه ریزی مخصوصاً در مواقعی که شما یا همسرتان یک مشکل سلامتی داشته باشید بسیار خوب است.
· ویتامین مصرف کنید. اسید فولیک (ویتامین B9) نقش بسیار مهمی در رشد جنین بر عهده دارد. مصرف مکمل های ویتامین یا اسید فولیک چند ماه قبل از بارداری احتمال ایجاد مشکلات جسمی برای نوزاد را کاهش می دهد.
نبایدها:
· سیگار. تنباکو ترشحات رحم را تغییر می دهد که باعث می شود اسپرم به تخمک ها نرسد. همچنین می تواند خطر سقط جنین را بالا ببرد و باعث شود اکسیژن و موادمغذی به جنین نرسد. پس برای سلامت خود و فرزندتان بهتر است که سیگار را کنار بگذارید.
· مشروبات الکلی. مصرف مشروبات الکلی در دوران بارداری قدغن است.
· مصرف دارو بدون تجویز دکتر. برخی داروها حتی آنهایی که بدون نسخه هم قابل تهیه هستند، بارداری را دشوار می کنند. برخی دیگر در زمان بارداری برایتان مضر هستند.
چه زمان به پزشک مراجعه کنید
با سکس مداوم و بدون جلوگیری، اکثر زوج ها در طول یکسال باردار می شوند. اما بعضی از زوج ها به کمک بیشتری نیاز دارند.
اگر در ابتدای دهه سی سالگی خود هستید و شما و همسرتان از سلامتی کامل برخوردارید، یکسال قبل ازاینکه با پزشک مشورت کنید، خودتان امتحان کنید. اما اگر 35 سال به بالا هستید یا یکی از شما مشکل باروری خاصی داشته باشد بهتر است با پزشک مشورت کنید.
ناباروری در خانمها و آقایون به یک میزان اتفاق می افتد و درمان های زیادی هم برای آن وجود دارد. متخصص زنان شما با شناسایی علت مشکل به شما کمک خواهد کرد.


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:29  توسط dr.amir | 

آیا تا کنون برایتان اتفاق افتاده که در زمان برقراری رابطه جنسی، درست زمانیکه انتظار دارید همسرتان با تمام وجود شما را در آغوش بکشد، یک مرتبه دست هایش را از دور کمرتان رها می کند؟ ممکن است درست هنگامیکه تصور می کنید الان به اوج لذت دست پیدا می کند، ناگهان شعله های احساسش خاموش شود و هیچ اتفاقی روی ندهد؛

شاید تا کنون بارها و بارها از خود پرسیده باشید که چرا چنین می شود و چه دلیلی می تواند شریک زندگی شما را از تجربه لذت جنسی محروم کند؟! در اینجاست که برخی ها به غلط تصور می کنند که خودشان مسبب وقوع چنین شرایطی هستند؛ اما بهتر است که زیاد نگران نباشید.

ممکن است که همیشه تمام تقصیرها به گردن شما نباشد؛ البته ما روی کلمه “ممکن است” تاکید زیادی داریم! در این قسمت قصد داریم تا شما را با چند نمونه از مواردی که در این امر دخیل هستند، آشنا کنیم. لازم به ذکر است که هیچ کدام از موارد زیر با مسائل اجرایی معاشقه ارتباط پیدا نمی کنند.

۱- مصرف دارو

اکثر داروها هیچ گونه خللی به رابطه جنسی طرفین وارد نمی سازند. البته تعداد انگشت شماری از داروها نیز وجود دارند که می توانند به طور ناخواسته توانایی رسیدن به لذت نهایی را از شما سلب کنند و حس ناامیدی را در شما باقی بگذارند. این قبیل داروها را می توان در جعبه پزشکی هر خانه ای پیدا کرد. این داروها عبارتند از: قرص های تنظیم فشار خون، قرص های دیابت، داروهای ضد افسردگی، و آنتی هیستامین ها ( ضد حساسیت).

درمان: در برخی موارد بدن خانم ها برای هماهنگ شدن با مواد شیمیایی تازه وارد، نیازمند زمان است. بهتر است چند هفته به او مهلت بدهید تا بدن خود را مطابق قبل تنظیم کند. اما اگر پس از سپری شدن مدت زمان معین، مورد او هنوز رفع نشده بود، او را تشویق کنید که مشکل خود را با یک پزشک متخصص در میان بگذارد. پزشک ممکن است دوز مصرف دارو را کاهش دهد، داروی دیگری تجویز نماید که اثر داروی اول را خنثی کند، و یا اینکه اصلا به طور کلی نوع داروی مصرفی را تغییر دهد. با وجود تمام این صحبت ها نباید بدون مراجعه به پزشک از همسرتان درخواست کنید که با تشخیص خودش دوز دارو را کم و زیاد کند.

۲- جلوگیری شخصی

در حالیکه این امر یکی از مقوله های قابل توجه راهبه ها، و دختران باکره می باشد اما باز هم هر کس بخواهد می تواند به راحتی از ارضای جنسی خود جلوگیری کند. از آنجاییکه آمار و ارقام حاکی از مضرات بالای رابطه های جنسی ناسالم هستند، به همین دلیل تعداد زیادی از خانم ها، به دلایل شخصی ترجیح می دهند به اوج لذت دست پیدا نکنند.

با توجه به این موارد، آقایون برای اطمینان خاطر حاصل کردن از این مطلب که همسرشان قصد رسیدن به اوج لذت را دارد یا خیر، امری است بس دشوار که نیازمند برقراری رابطه عاطفی شدید بین طرفین می باشد.

درمان: با او در این مورد صحبت کنید. موضوع چندان خوشایندی نیست اما به هر حال راهی صریح و بی پرده و در عین حال آسان و بدون درد سر است و باعث می شود که دفعه آینده خاطره ای شیرین از هم اغوشی برای همیشه در ذهنتان باقی بگذارد. به راحتی مشکل را با او در میان بگذارید و به او بگویید که احساس می کنید خود را از شما دور می کند و مانع لذت بردن خودش می شود.

از او بپرسید که آیا مشکلی وجود دارد که این کار را انجام می دهد؟ به دقت به حرف های او گوش دهید و برای عقایدش ارزش قائل شوید و تا آنجاییکه که می توانید گفته های خودتان را نیز با دلایل و مدارک مستند ارایه دهید تا او راضی شود.

این احتمال وجود دارد که یک گفتگوی خیلی معمولی، تمام مشکلات شما را حل نماید، به ویژه اگر زمانی این گفتگو را شروع کنید که هر دو از نظر روحی احساس آرامش کامل می کنید و پس از مدت ها مجددا در آغوش یکدیگر قرار گرفته اید.

۳- موارد جسمانی

بدن انسان دارای ساختار و عملکرد پیچیده ای است؛ در عین حال تمام قسمت های بدن دارای ارتباط جدانشدنی با دیگر اعضا هستند. از قرار معلوم بیماری ها و ناراحتی های بی مورد می توانند ارتباط مستقیمی روی تمایلات جنسی فرد داشته باشند. البته شاید اصلا نتوان نام بیماری بر روی آنها گذاشت، به عنوان نمونه دوران قاعدگی یکی از موارد این ناخوشی ها به شمار میرود.

 آیا تا به حال توجه کرده اید که چند روز مانده به شروع دوره، همسرتان چقدر با احساس شده و با نگاه خود محبت شما را طلب می کنند؟ نه؟ شاید بگویید که همسر من در آن زمان، کوچکترین احساسی نسبت به من ندارد؛ خوب این مشکل هم به نوبه خود باز می گردد به متابولیسم بدن خانم ها که در هر فرد متفاوت با دیگری عمل میکند و هیچ حساب و کتابی برای آن وجود ندارد.

درمان:

در ابتدا پیش از اینکه دست به هر گونه اقدامی بزنید باید مطمئن شوید که مشکل شما از انواع فیزیکی و جسمانی است. شاید احتمالات دیگری هم وجود داشته باشد؛ بنابراین باید کاملا هشیارانه عمل کنید. برخی از خانم ها هستند که اصلا به طور کلی توانایی رسیدن به ارگاسم را ندارند،

بنابراین باید با ظرافت کامل موضوع را مطرح کنید، چراکه ممکن است همسر شما یکی از معدود افراد بدشانس در این زمینه باشد. برای تشخیص این مطلب که مشکل شما و همسرتان به دلیل مهمان ماهانه بروز میکند یا خیر باید بر روی شریک خود کار کنید و میل رسیدن به اوج لذت را با توجه به دوره ماهانه در او تخمین بزنید.

در تقویم خود زمان بروز تغییر و تحولات را یادداشت کنید (البته بهتر است تقویم خود را در جایی نگهداری کنید که اقوام و یا دوستان آنرا نبینند) اگر نواسانات به صورت ماهانه و درست سر موعد خود آشکار شدند، به طور حتم میتوانید اطمینان خاطر حاصل کنید که مربوط به دوره قاعدگی او می شوند و جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد. همانطور که می دانید بدن از درد برای هشدار دادن نسبت به یک مشکل داخلی استفاده می کند.

 اما گاهی اوقات تنها نشانه ای که شما می توانید از طرف مقابل دریافت کنید، منحرف شدن از مسیر اصلی و نرمال همیشگی است. به طور رسمی بیماری های محدودی هستند که در بهرمندی از لذت جنسی دخالت می کنند، که تنها تعداد کمی از آنها از جمله دیابت در این منظر جدی تلقی می شوند.

۴- مسائل روحی روانی

بدن انسان ساختار پیچیده ای دارد و بخش کنترلگر آن در مغز نهفته است که از هر جای دیگر پیچیده تر بوده و عملکرد آن ندرتا قابل پیش بینی است. خوشبختانه در این زمینه تحقیقات بسیار زیادی به عمل آمده و متخصصان بسیار زیادی نیز برای کمک وجود دارند.

ذهن انسان جایگاهی است که منشا تمامی افکار، آمال و آرزوهای فردی شخص می باشد.  شاید دلیل نرسیدن به اوج لذت این باشد که همسر شما نسبت به تصویر ذهنی خود دچار مشکل شده و درک مناسبی از خود حقیقی اش نداشته باشد. ممکن است دچار استرس شده باشد، عصبانی، ناراحت و یا خسته باشد، حواسش جای دیگری است، تحت فشار مسائل روزمره زندگی است و …

درمان: ببینید چه اتفاق جدیدی در زندگی او رخ داده است؛ ذهن خود را بر روی اتفاقات ناخوشایند متمرکز کنید، از خود بپرسید: آیا در محل کار خود پروژه مشغول دنبال کردن و تحویل پروژه سنگینی است؟ ایا به تازگی از شما سوال نکرده که وزنش زیاد شده؟ آیا به خاطر اینکه یک هفته نتوانسته راحت استراحت کند، مرتبا در حال خمیازه کشیدن است؟

 آیا خواهرش در حال جدا شدن از همسر خود می باشد؟ اگر دلیل تمایل نشان ندادن او به رابطه جنسی وقوع یک اتفاق جدید در زندگی است، جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد. همه مردم روزهای بدی را در زندگی خود تجربه میکنند و چه راه بهتری وجود دارد که آنرا با یک شب بد به اتمام برسانند؟

اما اگر این امر رفته رفته روند عادی به خود گرفت و احتمال از بین رفتن آن کاهش پیدا کرد، باید به دنبال رد یابی مسئله باشید. پس از کشف عامل بروز چنین تمایلاتی باید نسبت به رفع آنها دست به اقدام مقتضی بزنید؛ در این قسمت اشاره ای به چند راه حل کاربردی در این زمینه داریم: اگر تحت استرس قرار داشت: زمانیکه در حمام، داخل وان آب گرم، در حال استراحت است، کارهای مشکل او را انجام دهید.

اگر با چهره خود مشکل داشت: به او یادآوری کنید که چقدر صورت، موها، سینه، شکم، و پاهایش از فلان هنر پیشه معروف زیباتر هستند. اگر ناراحت یا عصبانی بود: فیلم کمدی مورد علاقه اش را برایش تهیه کنید، یا او را به یک تئاتر شاد و کمدی ببرید. می توانید کمی از استعدادهای ذاتی خود کمک بگیرید و ادای افرادی که او دوستشان ندارد را نیز برایش در بیاورید.

۵- آسیب جنسی

سوء استفاده های جنسی از ابتدای تاریخ بشر وجود داشته و متاسفانه هنوز هم در دنیای “متمدن” امروزی باز هم شاهد چنین فجایعی هستیم. آمار و ارقام در این مقوله بیداد می کند؛ هر ساله شاهد تعداد زیادی از خانم های آسیب دیده هستیم که از سوء استفاده های جنسی رنج می برند.

درمان: آزار و اذیت جنسی را می توان به دو زیر گروه جداگانه تقسیم کرد: جدید و قدیم. اگر اتفاق اخیرا برای شریک زندگی شما روی داده باشد (در حین زمانیکه با هم رابطه داشته اید) شما نقش تعیین کنند ای در کمک کردن به او برای غلبه بر ترس ها و تجدید غرایز جنسی اش بازی می کنید. البته به طور حتم اگر او را به کلاس های ماشوره ببرید، کمک بزرگی در حق او انجام داده اید.

وقتی زمان مناسب برای اظهار صمیمیت بین شما دو نفر از نو فرارسید، اصلا متعجب نشوید که او چرا همانند گذشته عمل نمی کند. باید به خاطر داشته باشید که عکس العمل او صرفاً به تجربه تلخی است که در گذشته داشته، نه نسبت به شخص شما. حتی اگر این امر برای ماهها به طول انجامید الزامی است که شما نسبت به کناره گیری، عدم انعطاف پذیری، نا آرامی، عصبانیت یا حتی ترس های بی مورد همسرتان واکنش غیر معمول نشان ندهید و صبور باشید. البته تحمل این کار شاید قدری دشوار باشد، اما به خاطر داشته باشید که او علاوه بر جسمش،  احساستش نیز آسیب دیده اند.

زمان همه چیز را درست می کند. و با حمایت مناسب و رفتار شایسته طوفان خشم به نسیمی ملایم دوستی مبدل خواهد شد. آسیب های قدیمی نیز به اندازه آسیب های جدید خطرناک بوده و قابل بحث میباشند. این نوع از آسیب ها دارای انواع متفاوتی هستند به همین دلیل نمی توان برای کنار آمدن با آنها تنها یک نصیحت کلی ارائه کرد. علاوه بر اینکه باید تا انجاییکه او از خود تمایل نشان می دهد باید در مورد این مطلب با یکدیگر صحبت کنید و راه های حل مشکل را بیاید. بهترین راه حل در این زمینه مراجعه به مشاور است، چراکه مشاور به راحتی می تواند نظر او را نسبت به رابطه جنسی تغییر دهد.

البته هیچ کس دوست ندارد کسی به او بگوید که تو باید به یک روانشانس مراجعه کنی به ویژه زمانیکه صحبت از یک چنین مسائلی در میان باشد؛ اما باید به نحوی او را راضی کنید تا این کار را حداقل برای یک یا دو جلسه به صورت امتحانی انجام دهد. همچنین باید بیش از اندازه نسبت به واکنش های او دقت داشته باشید.

باید به طور کامل متوجه شوید که نسبت به شرایط مختلف چه عکس العمل هایی نشان می دهد: تون صدایش چگونه تغییر پیدا می کند؟ در صحبت هایش از چه کلماتی استفاده می کند؟ حتی باید بدانید که در چه ساعاتی از روز و چه فصل هایی از سال حالات غیر طبیعی به او دست می دهد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:27  توسط dr.amir | 
اگر قصد ارضای بدون دخول و یا پاره نشدن پرده بکارت را دارید و در دوران نامزدی هستید میتوانید از انگشت در تحریک این قسمتها و به ارگاسم رساندن همسر خود استفاده کنید.
 
اگر مردان با همان سکس بدون دخول یعنی مالیدن سینه و دیگر قسمتهای بدن زن که باعث تحریک خود آنها هم میشود ارضا نشدند میتوانند بجای دخول از مالش آلت خود توسط همسر و نیز مالیدن آلت مخصوصا سر آلت به قسمتهای مختلف بدن همسر غیر از دستگاه تناسلی به انزال برسند. 
البته بنظر بنده احتیاجی به مالش آلت هم نیست و مرد با همان ملامسه بدن همسرش ارضاء خواهد شد و به انزال خواهد رسید. نکته دیگر اینکه در دوران نامزدی سعی در ارضا شدن نکنید! مخصوصا آقایان. بیشتر سعی کنید با معاشقه ارضا شوید و معاشقه ی طولانی داشته باشید. 
 
متاسفانه در چنین مواقعی پسرها از روی فیلمهای پورنو تقلید میکنند و همیشه سعی میکنند دختر را مجبور به سکس دهانی کنند. حتی به دروغ به دخترها میگویند که منی با وجود نجس بودن دارای خواص هست و حتی برای پوست مفید است و...
هم سکس دهانی و هم سکس مقعدی بخاطر اینکه زنها از این نوع تنفر دارند و در سکس دهانی منی نجس است و آلت و مقعد هم که درد و خونریزی و.... وجود دارد در اسلام حرام شده است. اطراف آلت مرد مو رشد میکند و عرق هم که هست فکر کنید چقدر میکروب میتواند در آن قسمت وجود داشته باشد؟! 
 برای اطلاعات بیشتر در خصوص عوارض سکس از مقعد و دهانی به لینک زیر مراجعه کنید
 
 
در مالش آلت مرد برای به انزال رسیدن میتوانید با کف صابون آلت را خیس کنید و زن با دست بصورت حلقه اطراف آلت مرد را بگیرد و با مالش و بصورت حلقه دور آلت بالا و پایین کند تا مرد ارضا شود که البته در هنگام بالا آمدن حتما دست به سر آلت تماس پیدا کند. این کار بهتر است خیلی کم و بندرت صورت گیرد ولی باز هم تاکید میکنم در دوران نامزدی در پی ارضاء شدن از طریق معاشقه باشید تا ارضاء شدن با سکس!  
 
در دوران نامزدی سعی شود بیشتر از طریق ماساژ و ملامسه ارضا شوید نه دخول! چون خطر حاملگی هست و مواردی بوده که کاندوم پاره شده و شخص دیر متوجه شده یا نتوانسته از روش "جلوگیری اورژانس پس مقاربت" استفاده کند و...
 
برای رسیدن به ارگاسم و نیز پاره نشدن بکارت فقط میتوانید از روش اول یعنی تحریک چوچوله(کلیتوریس) استفاده کنید
 
 زنها بسته به محل تحریک دو نوع ارگاسم دارند:

نوع اول ارگاسم بوسیله تحریک کلیتوریس است که شایع میباشد.در این روش کلیتوریس باید با لمس تحریک شود.
نوع دوم ارگاسم از طریق واژن میباشد.این نوع ارگاسم از طریق فشار(معمولا"فشار نوک آلت مرد) روی نقطه جی ایجاد میگردد.نقطه جی در دیواره قدامی واژن در فاصله حدود 2 اینچی از مدخل آن قرار دارد.
در احساس این دو نوع ارگاسم تفاوت زیادی وجود داردکه شایدبه علت تفاوت عصب گیری کلیتوریس با نقطه جی باشد .
 
 چوچوله یا کلیتوریس (Clitoris ) 

گاهی پیدا کردن چوچوله برای خود زن یا فردی که در حال امیزش با اوست مشکل است زیرا گاه کاملا در جوف لبهای بزرگ فَرج پوشیده شده و به اصطلاح در زیر سقف ان مخفی است (البته در هر حال نوک ان تا حدی بیرون است). چوچوله در جریان تحریکات جنسی بزرگ می شود و بافت آن از همان بافت عمامه چول مردان است. ضمنا فقط 4% از کل جسم چوچوله در خارج از بدن زن قرار دارد بنابراین نسبت به آلت مرد کوچکتر می نماید و دارای لوله مدور هم نیست و فقط به در آمیزش لذت جنسی را بیشتر می کند و در هنگام تحریک زن پر از خون می شود و حالت سفتی به خود می گیرد.ضمنا هیچ عضو جنسی در مردان به حساسیت چوچوله وجود ندارد. چوچوله توسط کلاهکی (Clitoris hood) پوشیده می شود.
 
 
نقطه جی (G-Spot)

جی اسپات توی مهبل( تقریبا دو سوم راه) واقع شده. برای یک زن یا دختر کمی مشکل است که با انگشت خودش به این مرکز برسد و بهترین کار این است که شریک جنسی با انگشت یا آلت تناسلیش تحریک جی اسپات را انجام دهد. تحریک این مرکز به ارگاسم( اوج لذت جنسی) در اکثر زنان منجر میشود. طوری که در بعضی زنان مایعی از آن ترشح میشود. در باره این مایع نظرات متفاوتی بیان میشود.بعضی ها میگویند که همان ادرار است و بعضی آن را شبیه مایعی میدانند که از پروستات مردان تولید میشود .
 
نقطه جی در واژن در دیواره قدامی (دیواره جلویی ) واژن و در عمق تقریبی دو سوم آن قرار گرفته است. بافت این نقطه در موقع لمس حالتی نرم و اسفنجی و در عین حال كمی چروك خورده تر (مانند آدامس جویده) از باقی دیواره دارد.

یافتن این نقطه: اگر زن روی كمر دراز بكشد با داخل كردن انگشت میانی یا اشاره (كه این كار را به دلیل موقعیتی ورود، شخص دیگر بهتر از خود زن میتواند انجام دهد) داخل واژن به طوری كه كف دست رو به بالا باشد؛ با حركت خم كردن انگشت به سمت جلو مانند علامت بیا (Come Here Gesture) میتوان این نقطه را یافت و تحریك كرد. تقریبا ورود دو بند انگشت برای تحریك این نقطه كافیست. 
لازم به ذكر است كه همه خانمها دارای این نقطه نمی باشند. اما خانمهایی كه دارای این نقطه هستند لذت بسیار زیادی را با تحریك این نقطه میتوانند تجربه نمایید كه بسیار متفاوت از باقی دیواره واژن خواهد بود. ممكن است در موقع دخول آلت تناسلی مرد به داخل واژن زن، در صورتی كه جهت ورود آلت به گونه ای باشد كه آلت این نقطه را لمس كند لذت زن در حین نزدیكی بیشتر خواهد بود. ضمن آنكه با فشار كف دست روی بخش فوقانی برجستگی بالایی آلت تناسلی زن (Pubic Area) در زمانی كه آلت تناسلی داخل واژن میباشد و عمل نزدیكی در حال انجام است، لذت زیادی را برای زن به همراه خواهد داشت.
 
 
نقطه G کجاست؟
اگر داشته باشید، نقطه G 2/5 تا 5 سانتیمتر داخل واژن روی دیواره جلویی قرار دارد. باید بتوانید با انگشت آنرا حس کنید. اگر از نظر جنسی تحریک نشوید یعنی بزرگتر از یک نخودفرنگی نیست. اما اگر تحریک شدید، یعنی اندازه آن بزرگتر از این است.

نقطه G بیشتر از اینکه یک نقطه باشد، یک محل خاص است. اگر میخواهید بررسی کنید و ببینید که شما هم این نقطه را دارید یا نه، باید به دنبال یک محل زبر و تقریباً گردوشکل باشید که نسبت به بقیه سطح واژن که صاف و نرم است متفاوت است.

نقطه G چیست؟
برای خیلی از خانمها، نقطه G ناحیه ای بسیار حساس و تحرک کننده است که ساعتها به آنها لذت می دهد. برای خیلی های دیگر نقطه ای برآمده در واژن است که اگر بیش از اندازه دستکاری شود فرد احساس می کند که نیاز دارد به دستشویی برود. خیلی از خانم ها هیچ حسی در این نقطه احساس نمی کنند و خیلی ها هم اصلاً این نقطه را در واژن خود ندارند.

تئوری های مختلفی درمورد اینکه نقطه G واقعاً چیست، وجود دارد. یک دیدگاه این است که نقطه G محل بافت پروستات درست مثل پروستات در آقایان است. نبود کروموزوم Y در جنین در حال رشد مونث، سلولها را در محلی مشابه یعنی در همان نقطه G کنار می گذارد. متخصصین دیگری با تئوری پروستات هم عقیده هستند اما آنرا بیشتر توضیح می دهند و میگویند این تنها دلیل حساس بودن این نقطه نیست. آنها به چوچوله و مجرای پیشاب بعنوان منابع لذت دیگر اشاره میکنند که هر دو آنها را می توان با دیواره جلویی واژن تحریک کرد. به همین دلیل محل های زیادی برای ارضاء جنسی وجود دارد و دیگری نیازی به گشتن دنبال نقطه G نیست.

متخصص دیگری که اولین بار نقطه G را به اطلاع عموم رسانید اخیراً استفاده دیگری برای آن کشف کرده است. او در تحقیقات خود نشان داده است که تحریک کردن نقطه G می تواند آستانه درد را تا 47% بالا ببرد. اگر محرک موجب تحریک جنسی فرد شود، آستانه درد تا 84% بالا می رود، و 107% روی ارگاسم تاثیر دارد. فرضیه او این است که این نقطه حساس یکی از مسکن های طبیعی طبیعت برای زایمان و وضع حمل است.

با همه این حرفها هنوز کسی دقیقاً نمی داند نقطه G چیست اما مسئله مهم این است که ببینید شما این نقطه را دارید یا نه.

با آن چه باید کرد؟
وقتی فهمیدید که شما این نقطه را دارید یا نه، باید کشف کنید که آیا این نقطه می تواند به شما لذت بدهد یا برایتان آزاردهنده است. مالیدن معمولاً بهترین راه برای تحریک آن است.

معمولاً توصیه می شود که انگشت سبابه تان را تا بند انگشت دوم وارد کنید و نقطه مورد نظر را با حرکت رو به جلو به سمت دیواره جلویی بکشید. باید امتحان کنید و ببینید که حرکتتان چگونه باشد که بیشترین لذت را به شما بدهد. مهم این است که از نظر جنسی تحریک شوید. شایان ذکر است که حساسیت به این نقطه در روزهای مختلف ماه متفاوت است.

در طی این تحریک، اولین حسی که به شما دست می دهد این است که به دستشویی بروید. شاید به این دلیل است که نقطه G روی دیواره جلویی است و به مثانه تان شما فشار وارد می شود. بهتر است اول مثانه تان را خالی کنید و بعد اینکار را امتحان کنید. چند بار اول کمی برایتان عجیب خواهد بود اما مطمئن باشید که ارزشش را دارد.

حس کردن آن در طول رابطه جنسی
برحسب اندازه و محل دقیق نقطه G این احتمال وجود دارد که در طول رابطه جنسی آن را حس کنید یا نکنید. اگر لگنتان بلند شود احتمالاً می توانید آنرا حس کنید.

راه دیگر حس کردن آن این است که در حالت ایستاده خم شوید و اجازه بدهید که آلت جنسی از پشت وارد واژن شود.

انزال خانم ها
خیلی از خانمها می گویند که وقتی نقطه G را تحریک می کنند، انزال پیدا می کنند. تحقیقات نشان داده است که تقریباً 10 درصد از خانم ها طی ارگاسم یا تحریک جنسی بین 9 تا 900 میلی لیتر مایع از مجرای پیشاب خارج می کنند. گروهی از دانشمندان روی برخی از این مایعات آزمایش کردند و متوجه آنزیم های پروستاتیک شدند و به این تئوری رسیدند که نقطه G تقریباً مشابه پروستات در آقایان است.

اما گروهی دیگر با آزمایش روی این مایع گفتند که خیلی شبیه به ادرار است. آخرین تفکرات در این رابطه این است که این مایع نوعی دیگر از ادرار است که با تحریک جنسی تغییرات شیمیایی در آن رخ می دهد. تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

حرف آخر
یادتان باشد همه ما خاص هستیم. ممکن است شما نقطه G را داشته باشید یا نداشته باشید. اگر می خواهید این مسئله را کشف کنید، اگر متوجه شدید که این نقطه را ندارید فکر نکنید که دنیا به آخر رسیده است. راه های خیلی زیادی برای لذت بردن از رابطه جنسی وجود دارد و نقطه G فقط یکی از آنهاست

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:26  توسط dr.amir | 
ترشح از واژن شكایتی است كه بسیاری از خانم‌ها را به مطب پزشكان می‌كشاند اما آیا همه این ترشحات نشانه بیماری هستند؟
لا‌كتوباسیل‌ها كه به طور طبیعی در مخاط واژن حضور دارند، نه تنها مضر نیستند،‌بلكه فایده هم دارند. ‌‌‌‌ترشح از واژن، علامت شایعی است. فرد گرفتار ممكن است مدتی تحمل كند و نگرانی ناشی از این كه آیا به بیماری مقاربتی مبتلا شده یا نه را به جان بخرد؛ یا اینكه ممكن است همین نگرانی باعث مراجعه به این پزشك و آن پزشك و حتی متخصص زنان یا متخصص ارولوژی شود. آیا هر نوع ترشح واژن نشانه بیماری است؟ چه موقع باید نگران بود؟ این ترشحات با چه مكانیسمی ایجاد می‌شوند؟ مقاله زیر به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. اول از همه باید دانست كه ترشحات واژن دو نوعند.ترشحات طبیعی (فیزیولوژیك) و ترشحات غیر طبیعی كه نیاز به درمان دارند. اما كدام ترشحات طبیعی هستند و كدام غیرطبیعی؟هر خانمی كیفیت طبیعی ترشحات خود را می‌داند و در واقع می‌داند كه چه ترشحاتی در وی قابل قبول است و كدام ترشحات بیش از حد طبیعی است. اما نكته اینجاست كه كیفیت و كمیت ترشحات واژن در هر زن در طول زمان و حتی در طول یك دوره ماهانه می‌تواند تغییر كند؛ مثلاً ترشحات قبل از بلوغ با ترشحات دوران بارداری و ترشحات پس از یائسگی متفاوت است. به همین ترتیب، هورمون‌ها تاثیر مهمی روی ترشحات واژن دارند و در نتیجه بارداری یا مصرف قرص‌های ضدبارداری ترشحات واژن را تغییر می‌دهد. در طول قاعدگی و دوره پس از زایمان هم كیفیت یا میزان ترشحات ممكن است تغییر كند. حتی عواملی مثل ورود منی به داخل واژن یا عادات مربوط به بهداشت فردی هم روی این ترشحات موِ‌ثر است.


بیش از حد دستكاری نكنید
واژن به طور طبیعی یك محیط استریل نیست، یعنی این طور نیست كه از وجود هر گونه میكروبی پاك باشد.

<لاكتوباسیل>ها باكتری‌هایی هستند كه به طور طبیعی در مخاط واژن حضور دارند و نه تنها مضر نیستند بلكه حداقل 2 فایده هم دارند: اول این كه وجود آنها باعث می‌شود جا برای رشد باكتری‌های دیگر تنگ شود. دوم اینكه كه آنها PH مخاط واژن را بین 3/8تا ( 4/4در حالت اسیدی) نگه می‌دارند و همین جلوی رشد باكتری‌های بیماری‌زا را می‌گیرد. بنابراین، اگر به هر دلیلی (مثل شست‌وشوی بیش از حد داخل واژن یا اصطلاحاً دوش واژینال) تجمع لاكتوباسیل‌ها در واژن دچار مشكل شود، میدان برای هنرنمایی میكروب‌های بیماری‌زا باز شده است. در چنین حالتی است كه ترشحات واژن از حالت طبیعی خارج می‌شود.


واژینوز باكتریایی
گاردنلا واژینالیس معروف‌ترین باكتری‌ای است كه وقتی PH واژن تغییر كرد، باعث دردسر می‌شود.

آگهی

در این حالت اصطلاحاً می‌گویند واژینوزباكتریال ایجاد شده است و مهم ترین علت آن هم ترشحات بدبوی واژن است. البته در نیمی از موارد هم واژینوزباكتریال هیچ علامتی ندارد. این بیماری اگر چه در زنانی كه شركای جنسی آنها به طور متناوب تغییر می‌كند بیشتر دیده می‌شود اما حتی در دختران و زنانی كه هرگز تماس جنسی نداشته‌اند هم دیده می‌شود و بنابراین نمی‌شود آن را صرفاً یك بیماری مقاربتی نامید. در واقع علت اصلی ایجاد این بیماری، به هم خوردن توازن طبیعی باكتری‌های واژن (به اصطلاح پزشكان، به هم خوردن فلورنرمال واژن) است.


عفونت كاندیدیایی
بیماری شایع دیگری كه گفته می‌شود حدود 75 درصد زنان را در دوره‌ای از زندگیشان كه قابلیت باروری دارند، مبتلا می‌كند و نیمی از زنان حتی 2 بار یا بیشتر آن را تجربه می‌كنند، عفونت با قارچی است كه عامل ایجاد برفك دهان نوزادان هم هست؛ قارچی موسوم به كاندیدا. در این بیماری هم ترشحات واژن افزایش می‌یابد، اما شاه علامت این بیماری، نه ترشح بلكه خارش واژن است. 5 درصد زنان، دچار كاندیدیاز راجعه می‌شوند (طبق تعریف، وقوع 4 یا بیشتر از 4 حمله علامت‌دار بیماری در سال) كه در این صورت اولاً باید به دنبال علت زمینه‌ای مثل دیابت، مصرف دراز مدت كورتون یا مصرف مكرر آنتی‌بیوتیك‌ها گشت و ثانیاً باید توجه كرد كه ارتباط میان آلرژی، مخصوصاً آلرژی‌های فصلی، با این بیماری شناخته شده است و گاهی درمان حساسیت، به درمان این بیماری هم كمك می‌كند.

عوامل خطرزای عفونت‌های آمیزشی
اگر چه هر 2 این بیماری‌ها واژینوز باكتریایی و كاندیدیاز واژینال، بیماری مقاربتی در نظر گرفته نمی‌شوند و حتی در دختران باكره هم ممكن است دیده شوند، اما به هر حال خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی در افرادی كه دچار این بیماری‌ها می‌شوند، بیشتر از بقیه است. به طور كلی 8 عامل خطرزا برای عفونت‌های مقاربتی از نظر گرفته می‌شود و كسانی كه این عوامل را دارند، باید بیش از دیگران نسبت به تغییر در ترشحات واژن حساس باشند:
-1 سن زیر 25 سال
-2 عدم استفاده از كاندوم
-3 ازدواج در 3 ماه گذشته
-4 تماس‌های متعدد جنسی
-5 علایمی مثل سوزش ادرار در همسر
-6 سابقه قبلی ابتلا به بیماری مقاربتی
-7 وجود علایمی مثل درد پایین شكم و درد تحریكی گردن رحم علاوه بر ترشح واژن
-8 رفتارهای پرخطر همسر یا شریك جنسی


توصیه‌هایی برای بیماران
-1 یكی از درمان‌های رایج كاندیدیاز، كرم میكونازول است. این دارو اثر مخربی بر روی لاتكس كاندوم‌ها می‌گذارد كه می‌تواند منجر به شكست این روش جلوگیری از بارداری شود. بنابراین هنگام استفاده از این دارو باید از روش پیشگیری دیگری استفاده كرد.
-2 در واژینوز باكتریایی نیازی به درمان همزمان همسر بیمار وجود ندارد اما در سایر بیماری‌های مقاربتی، همسر به طور همزمان باید درمان شود.

-3 به طور كلی به همسران بیماران مبتلا به ترشح واژن توصیه می‌شود كه از كاندوم استفاده كنند. استفاده از كاندوم خطر عود واژینوز باكتریایی را كاهش می‌دهد.
-4 دوره‌های كوتاه مدت درمان اغلب باعث بهبود علایم می‌شود اما عدم توازن باكتری‌ها در واژن ممكن است باقی بماند و همین باعث عود علایم پس از درمان است.
-5 زنانی كه آی‌یودی دارند بیشتر به واژینوز باكتریایی مبتلا می‌شوند.
-6 بعد از یائسگی، تغییرات واژن ممكن است بیماران را مستعد ابتلا به عفونت واژن كند. هورمون درمانی جایگزین به صورت استروژن داخل واژن، باعث بهبود این وضعیت می‌شود

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:24  توسط dr.amir | 
رضا در مردان و زنان به چه شکل میباشد و علایم آن چیست؟
خودارضائی، یا اِستِمناء، از روشهای ارضاء میل جنسی است، این عمل با تحریک اندام جنسی شخص توسط خودش انجام میگیرد، معمولا انجام آن تا رسیدن به اوج لذت جنسی ادامه پیدا میکند،که در مردان همراه با بیرون پاشیدن مایع منی می باشد و در زنان بصورت اسپاسم (سفتی عضلانی) های همراه با لذت شدید در مهبل (واژن) می باشد. همچنین ابزارهایی وجود دارد که آمیزش جنسی را شبیه سازی میکند، از این رو استفاده از ابزارهای ماشینی نیز از جمله راههایی است که ممکن است زنان و مردان برای خودارضایی استفاده کنند.
استمنا یکی از روشهایی است که توسط مردان یا زنان برای خودارضایی صورت میگیرد.

وج لذت جنسی، حالت فرحبخش روانی و جسمانی است که در اثر تحریک جنسی به دست میآید و با انزال، سرخ شدن یا تشنج همراه است. در زنها و مردها هنگام رسیدن به اوج لذت جنسی عوارضی بروز میکند. برای مثال ضربان قلب بیشتر میشود بدن گرم میشود و گهگاه در بدن لرزشهائی بوجود میاید. و بطور معمول شخص احساس سرما میکند( که البته این حالت معمولا در شروع عمل جنسی و معاشقه رخ می دهد). در مردها آلتشان سفت میشود و در زنها مقداری قطر رحمشان افزایش یافته مایعی لزج از آن بیرون میاید که در مردها نیز به همین منوال است. این مایع غالبا بیرنگ است که موجب می شود عمل دخول اسانتر صورت گیرد. در زنها قسمت داخلی رحم کمی تنگتر شده، نوک سینه ها کمی سفت و در مردها اب دهان ترشح و میزان تنفس افزایش مییابد. در مردها بعد از انزال بدن سست شده و احساسی دست میدهد که معمولا چشمانشان را میبندند و بلافاصله بعد از انزال عمل ادرار کردن به خوبی صورت نمیگیرد. زیرا دریچه پروستات به شکل خودکار کمی باز و بسته میشود. احساس گرمایی که به زن دست می دهد برای این است که منی کاملا گرم وارد بدن زن شود زیرا سرما اسپرم ها را میکشد و منی با پرش به بیرون پرتاب میشود در زنها معمولا بعد انزال مرد و تمام شدن شهوت او شهوتشان میخوابد. این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که چون در خلال عمل جنسی به دلیل شور و هیجان حواس انسان زیاد متمرکز به اطراف خود نیست بر اثر شدت شور جنسی گه گاه به یکدیگر فشارهائی وارد میکنند که بعد از عمل جنسی درد زیادی احساس میشود. مثلا در بعضی موارد پای ایشان به فرش و مانند ان مالیده میشود و یا بر اثر فشار زیاد هنگام دخول حوالی آلت تناسلی ملتهب میگردد. حد و میزان مطلوب برانگیزش جنسی زن، به اندام فیزیولوژیکی و واکنشهای آموخته شده به وی بستگی دارد.مراحل اوج لذت جنسی زناندر دنیای امروز هنوز این مسئله که دخول تنها راه صحیح و پذیرفته شده برای رسیدن زنان به ارگاسم است، وجود دارد. حتی بسیاری از مشاوران جنسی، به عنوان مثال معاشقه، ناز و نوازش یا خودارضائی را روشهای ارضا کننده ای نمیدانند. به هر حال از لحاظ فیزیولوژیکی، ارگاسم، ارگاسم است. چه از طریق خودارضائی، چه از راه مقاربت، چه به روش تحریک و چه از طرق دیگر! اما این سوال مطرح است که کدام راه موجب بروز عوارض نمیشود و حلال است که در آخر به همان دخول از طریق مهبل میرسیم.

مرحله انگیزش (تحریک)
وقتی بر اثر تحریک، خون در اندام جنسی جمع میشود کلیتوریس سفت میشود و در همان لحظه مهبل شروع به ترشح مقداری ماده لیز کننده میکند، همچنین سطح داخلی دیوار لوله واژن بر اثر نوعی فرآیند تعریق، با یک ماده لیز کننده پوشیده میشود. سیاهرگ مهبل گشادتر و پر از خون شده، رنگ مهبل تیره تر میشود. در همین زمان میزان ضربان نبض و فشار خون به طور قابل ملاحظهای بالا رفته، در اندامهای جنسی حرارت و تورم احساس شده و برانگیختگی زن از مرحله تحریک به مرحله پلاتو (دوام برانگیختگی جنسی) پیش میرود.

مرحله پلاتو (دوام برانگیختگی جنسی)
بافت دیواره یک سوم خارجی واژن به علت پرخون شدن، متورم میشود که در نتیجه، موجب تنگی ورودی دهانه مهبل میگردد. به این مرحله سکوی ارگاسم میگویند. در این مرحله به نظر میرسد [کلیتوریس] در زیر یک کلاهک رفته یا به داخل کشیده میشود اما در حقیقت، کلیتوریس به عنوان یک گیرنده تحریکات، درجهت پاسخ به تحریک مستقیم نواحی مجاور کمک میکند. رحم، لوله رحم و تخمدان بزرگتر شده و تنفس، ضربان نبض و حرکات زن سریعتر میشود.

مرحله اوج لذت جنسی
لوله واژن به طور ریتمیک شروع به منقبض شدن میکند. همچنین انقباض غیرارادی اسفنکتر مقعد نیز در این مرحله پیش میآید. تعداد نبض و میزان فشار خون بالا میرود. افزایش انقباض عضلات و مملو از خون شدن سیاهرگ موجب رسیدن به اوج لذت جنسی میشود. همچنین باید در نظر گرفت ارگاسم یا به طور مثال عکس العمل طبیعی زانو نمیتواند به زور صورت پذیرد، این بازتابها به طور طبیعی اتفاق میافتند.

مرحله آرامش
در این مرحله، احتقان یک سوم خارجی واژن و احتقان عروقی تغییر کرده و از بین میرود. ضربان نبض کاهش یافته و بافتها از تورم خارج میشوند.رنگ تیره واژن به رنگ اولیه باز گشته و اندامهای جنسی به حالت طبیعی اولیه خود بر میگردند. بدن آرام و سست شده و گاهی عرق میکند. قابل ذکر است در پاسخ فیزیولوژیکی زن به تحریکات جنسی، اعضاء غیر تناسلی بدن نیز واکنشهایی دارند از جمله: تغییراتی در پستان، در بعضی موارد احساس اجبار در دفع ادرار در طول آمیزش یا پس از آن، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب، افزایش تعداد دم و بازدم و نفسهای عمیق، تعریق ( این واکنش در افراد متفاوت است، در مرحله رسیدن به آرامش بعضی احساس گرمای شدید میکنند و بعضی احساس سرما. در بسیاری موارد در قسمتهای مختلف بدن قطرات عرق جاری میشود.)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:23  توسط dr.amir | 
عفونت های مربوط به مجاری ادراری از جمله رایج ترین انواع عفونت ها به شمار میروند که خاصه به واسطه باکتری ایجاد می شوند. کودکان، نوجوانان، خانم ها و آقایون همه و همه می توانند در معرض ابتلا به این نوع عفونت قرار داشته باشند؛ اما در این میان باید توجه داشت که خانم ها نسبت به آقایون بیشتر در معرض ابتلا به این نوع عفونت قرار دارند. این مقاله طوری نتظیم گردیده که شما با مطالعه ی آن ابتدا می توانید دلایل ایجاد عفونت های ادراری را متوجه شده و سپس با علائم، درمان و راههای پیشگیری از آن نیز آشنا گردید. 

مجرای ادرار چیست؟ 

مجرای ادراری به راهی گفته می شود که ادرار به واسطه ی آن از کلیه ها به خارج از بدن انتقال داده می شود. ادرار در کلیه تولید می شود و سپس از لوله های باریکی عبور کرده و در مثانه ذخیره می گردد. زمانیکه مثانه پر می شود، شما احساس میکنید که باید ادرار خود را تخلیه نمایید. ادرار از شکافی با نام "مجرای پیشاب" از بدن شما خارج می شود. 

عفونت مجرای ادراری (UTI) چیست؟ 

ادرار معمولاً فاقد باکتری است. مجاری ادراری زمانی عفونت می کنند که باکتری ها به داخل مثانه راه پیدا می کنند. از آنجایی که مجرای پیشاب خانم ها نسبت به آقایون کوتاهتر است، باکتری ها خیلی راحت تر می توانند به داخل مثانه راه یافته و سبب ایجاد عفونت شوند. از جمله شایع ترین انواع عفونت های ادراری، عفونت مثانه است که به آن التهاب مثانه یا (Cystitis) اطلاق می شود. اگر عفونت صرفاً بر روی مجاری ایجاد شده باشد، به آن التهاب مجاری ادراری یا (Urethritis) گفته می شود. اگر کلیه دچار عفونت شود، به آن عفونت کلیوی یا (Pyelonephritis) می گویند. 


چه کسانی در معرض ابتلا به این نوع عفونت هستند؟ 

این بیماری مسری نیست و شما نمی توانید آن را از کس دیگری بگیرید. در اکثر موارد بیماری به دلیل مشکلات کلیوی و اختلالات مربوط به مثانه ایجاد می شود. UTI در خانم های جوانی که دارای شرایط زیر هستند شایع تر است: 

قبلاً دچار این نوع عفونت ها شده اند 
ارتباط جنسی داشتند 
از اسپری های اسپرم کش به همراه کاندوم استفاده می کنند 
از دیافراگم استفاده می کنند 
باردار هستند 

علائم بیماری چیست؟ 

درد و یا سوزش در حین ادرار کردن 
تکرر ادرار 
کم بودن میزان ادرار حتی در زمانیکه احساس می کنید مثانه پر شده است 
بوی بد و تیرگی ادرار 
خون در ادرار 
تب و لرز 
احساس درد در قسمت پایینی کمر 

زمانیکه احساس کردم دچار عفونت ادراری شده ام، چه کاری باید انجام دهم؟ 

اگر احساس می کنید که به این عارضه مبتلا شده اید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر منتظر بمانید و تصور کنید که بیماری خود به خود بهبود پیدا می کند، باید بدانید که اشتباه می کنید و با این کار فقط بر شدت بیماری خود می افزایید. گاهی اوقات این باکتری ها می توانند موجبات عفونت های شدید کلیوی را ایجاد نمایند که همانطور که می دانید این بیماری یک مشکل جدی است. 

از آنجایی که برخی از بیماری های جنسی می توانند سبب بروز علائمی درست شبیه به علائم عفونت ادراری باشند به همین دلیل باید پزشک خود را در جریان بگذارید که آیا ارتباط جنسی داشته اید یا خیر. 

تشخص بیماری به چه صورت است؟ 

این بیماری عموماً با یک آزمایش ساده ی ادرار قابل تشخیص است. یک لیوان به شما داده می شود و از شما می خواهند که ادرار خود را درون آن بریزید. نمونه ی ادرار شما به آزمایشگاه انتقال داده می شود و آنجا از روی باکتری های موجود در آن تست به عمل می آید. اگر شما از نظر جنسی ارتباط دارید، ممکن است پزشک تشخیص دهد که این علائم مربوط به بیماری های دیگری نظیر بیماری های جنسی مانند: کالامیدیا و یا تبخال تناسلی باشند که متعاقباً آزمایش های لازم در آن زمینه را انجام خواهد داد. 

نحوه درمان بیماری چگونه است؟ 

آنتی بیتیک های مخصوصی هستند که می توانند باکتری های موجود در مجاری ادراری را از بین ببرند. پزشک با توجه به آزمایش ادرار آن نوع آنتی بیوتیکی را که برای شما مناسب است تجویز خواهد کرد. سپس به شما می گوید که چند روز و در چند نوبت باید از آن استفاده کنید. 

اگر حالم خوب شد، باز هم باید داروها را تا آخر مصرف کنم؟ 

بله! خیلی مهم است که توصیه های پزشک را مو به مو انجام دهید. به این معنا که تمام آنتی بیوتیک ها را باید مصرف کنید. حتی اگر احساس می کردید که دیگر هیچ نشانه ای از بیماری در شما باقی نمانده، باز هم باید به مصرف داروها ادامه دهید. اگر تمام داروها را مصرف نکنید، ممکن است عفونت مجدداً برگردد و مجدداً احساس بیماری کنید. 

آیا نیاز به داروی دیگری هم دارم؟ 

اگر عفونت شدید باشد، پزشک بنا به تشخیص خود می تواند داروهای دیگری تجویز کند. به عنوان مثال در برخی افراد شاهد اسپاسم های مثانه هستیم (دردی که برای یک لحظه در زیر مثانه ایجاد شده و رها می شود). برخی از انواع دارو ها هستند که ممکن است رنگ ادرار شما را نارنجی کنند. این یک تاثیر جانبی کاملاً طبیعی است و به محض اتمام داروها رنگ ادرار به حالت طبیعی باز می گردد. هر چند این داروها به شما کمک می کنند که درد کمتری را احساس کنید، اما کار اصلی که همان کشتن باکتری هاست توسط آنتی بیوتیک ها انجام می پذیرد. 

اگر یکبار عفونت بگیرم، احتمال اینکه مجدداً دچار آن شوم بیشتر می شود؟ 

باید توجه داشت که احتمال بروز عفونت در افرادی که یکبار این بیماری را تجربه کرده اند، بیشتر است. اما اگر شما به محض بهبودی مجدداً علائم بیماری را در خود مشاهده کردید، جزء بیمارانی هستید که دچار "عفونت بازگشتی" شده اند. این بدان معناست که عفونت هنوز در بدن شما وجود دارد به این دلیل که در مرحله ی اولیه درمان، باکتری ها به طور کامل کشته نشده اند. اگر مجدداً علائم بیماری را در خود مشاهده کردید، حتماً با پزشک معالج خود تماس بگیرید. 

چگونه می توانم از ابتلا به این بیماری جلوگیری کنم؟ 

نوشیدن آب فراوان ( 8 تا 10 لیوان بزرگ به صورت روزانه) و استحمام مکرر. این امر می تواند مثانه ی شما را خالی، فعال و به دور از باکتری نگه دارد. 
نوشیدن آب شاتوت و یا استفاده از قرص آن می تواند به دخترهای جوان در پیشگیری از این بیماری کمک کند. 
بنا به توصیه ی پزشک می توانید قبل و یا بعد از ارتباط جنسی آنتی بیوتیک مصرف کنید. 

عفونت های مجاری ادراری خیلی رایج هستند و نحوه ی درمان آنها نیز خیلی ساده می باشد. اگر احساس می کنید که دچار این نوع عفونت شده اید، با پزشک خود تماس بگیرید، آنرا فوراً درمان کنید و فراموش نکنید که داروها را تا آخرین مرحله مصرف کنید. 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:22  توسط dr.amir | 

چه 15 سالتان باشد و چه 65 سالتان، احتمالاً یادتان می آید که همیشه در مجلات مربوط به خانم ها دنبال این بوده اید که ببینید بوی دستگاه تناسلیتان نرمال است یا بویی تند و زننده دارد. همه این مجلات هم به طرق مختلف به شما اطمینان می دهند که اندام جنسی همه خانم ها بویی خاص دارد. بعد چند وقت راحت می شوید و از فکر آن بیرون می آیید. اما اگر شما هم جزء میلیون ها زنی هستید که در یک نقطه از زندگیتان دچار عفونت در دستگاه تناسلی شده اید، مطمئناً هربار که از عطر یا صابون استفاده نکرده باشید، بویی زننده از اندام جنسی خود به مشامتان می خورد. گاهی اوقات هم ممکن است همسرتان در این باره انتقاد کند.

این مسئله مایه خجالت و بسیار تحقیرآمیز است.

بوی بد دستگاه تناسلی علتش عفونت است

سه عفونت متداول این اندامعبارتند از: برفک (candida)، تریکوموناس واژینالیس (trichomonas vaginalis) و واژینوز باکتریایی (bacterial vaginosis).  همه این عفونت ها را می توان با داروهای آنتی بیوتیک و ضد قارچ درمان کرد اما اکثر خانم هایی که چنین مشکلاتی داشته اند می دانند که قابل برگشت است. بااینکه این عفونت ها می تواند از طریق رابطه جنسی منتقل شود، اما همه آنها خودبه خود بروز می کنند؛ یعنی ممکن است فرد رابطه جنسی هم نداشته باشد و دچار آن شود. این زمانی اتفاق می افتد که دستگاه تناسلی بین باکتری "خوب" و "بد" نامتوازن می شود.

اما یک محصول جدید و طبیعی وارد بازار شده است که به برگرداندن این توازن کمک می کند و درنتیجه بوی بد دستگاه تناسلی را نیز از بین می برد. این محصول چیزی نیست جز: انزارا (Enzara)

درمانی طبیعی و موثر برای بوی بد دستگاه جنسی

انزارا، که یک مکمل غذایی پرو و پری بیوتیک است، برای برگرداندن توازن طبیعی باکتریایی در غشای واژن عمل می کند. این دارو، باکتری های ترشح کننده آنزیم و ایجاد کننده بوی بد را از بین می برد. اما این مکمل برخلاف سایر داروهای پرو یا پری بیوتیک، حاوی مواد لبنی نیست بنابراین می تواند جایگزین خوبی برای آنهایی باشد که به لاکتوز حساسیت دارند.

این مکمل توسط کمپانی امریکایی تولید شده است که از متخصصین و پزشکان آسیایی و اروپایی استفاده کرده است که درمان های دارویی در آنجا پیشرفته تر است تا امریکا. انزارا محصول 3000 ساعت تحقیق است که نشان داده در عرض 7 روز در 5/94% از موارد توانسته بوی بد اندام جنسی را از بین ببرد.

تولیدکننده های این محصول موفقیت آنرا تضمین می کنند و برای اثبات ادعای خود یکسال برگشت پولتان را ضمانت می کنند.

نظر مصرف کننده های این محصول:

"انزارا برای من واقعاً موفقیت آمیز بود. قبل از این خیلی چیزها را امتحان کرده بودم و اثر همه آنها تقریباً موقتی بود. با تحقیقاتی که انجام دادم با انزارا آشنا شدم. انزارا یک راه جادویی، کاملاً طبیعی و بی ضرر برای رهایی از شر بوی بد دستگاه تناسلی است. این همان چیزی بود که من دنبالش بودم. من سالها دچار این مشکل بودم و الان دیگر به هیچ وجه از آن واهمه ای ندارم."

"تقریباً دو هفته است که از انزارا استفاده می کنم. من مدت هاست که این مشکل را دارم  و فکر می کردم تا آهر عمر مجبورم آنرا تحمل کنم. ازدواج من سر همین موضوع بر هم خورد...می شنوم که همکارانم چطور در گوشی درمورد این بوی بد با هم صحبت می کنند...اما وقتی این محصول را استفاده کردم بعد از سه روز این بوی بد از بین رفت. "

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:20  توسط dr.amir | 

بعد از پایان یافتن ارتباط جنسی همچنان در رویای شیرین خود غوطه ور هستید که به حمام می روید و ناگهان متوجه می شوید که در حال خونریزی هستید. هیچ چیز نمی تواند زودتر از خونریزی واژینال شما را به واقعیت های زندگی باز گرداند. خونریزی پس از مقاربت به دلایل متعددی در خانم ها ایجاد می شود و نباید به راحتی از آن  گذشت. در این مقاله شما را با 10 نمونه از مهمترین علل ایجاد خونریزی پس از نزدیکی آشنا می کنیم:

1- دیسپلازی سرویکس

دیسپلازی سرویکس تغییرات وابسته به مرحله ی قبل از سرطان در سلول های مخاطی رحم می باشد که طی آن بافت ها رشد نابهنجار پیدا می کنند. ریسک ابتلا به این اختلال معمولا به طرق زیر افزایش پیدا می کند: داشتن شرکای جنسی متعدد، تجربه سکس پیش از سن 18 سالگی، زایمان قبل از 16 سالگی، ابتلای قبلی به یکی از بیماری های مقاربتی. برای درمان اصولاً جراحی به منظور برداشتن توده ی مورد نظر پیشنهاد داده می شود.

2- کلامیدیا

 نوعی عفونت باکتریایی است که عموماً از طریق فعالیت جنسی، برخورد منی آلوده با جریانهای روان کننده ی واژینال و یا خون انتقال پیدا می کند.

3- سوزاک

 یک بیماری با درصد ابتلای بالا است که معمولاً از طریق تماس جنسی انتقال پیدا کرده و دلیل ایجاد آن نوع معینی از باکتریها می باشد. برای درمان آن داروهای متنوعی وجود دارند.

4- تورم رحم

التهاب و تورم به همراه عفونت رحم یا واژن. درمان بر حسب دلیل ایجاد بیماری صورت می پذیرد.

5- پلیپ سرویکس

به رشد بیش از حد مخاط رحم نسبت داده می شود که دارای حالتی نرم، و رنگی متمایل به قرمز یا بنفش می باشند. این نوع زائده های گوشتی در خارج از غشای مخاطی رحم و کانال رحم رشد پیدا می کنند. پلیپ های رحمی بسیار حساس بوده، همانطور که اشاره شد در خارج از رحم رشد می کنند و خیلی راحت و بدون درد برداشته می شوند.

6- تارچه زدگی(تریکومونا)

این نوع بیماری عبارت است از آلودگی به انگل هاى تک تارچه که به طور اخص سبب  آماس مهبل در زنان می شوند. اختلال فوق از طریق برقراری ارتباط جنسی انتقال پیدا می کند و عامل ایجاد آن نوعی از سلول های تک یاخته ای (پروتوزوان) می باشند. باید توجه داشت که امکان انتقال بیماری در هنگام زایمان طبیعی از طریق مادر آلوده به نوزاد نیز وجود دارد. در موارد نادر هم دیده شده که بیماری از طریق آب داخل وان حمام، ادرار، توالت فرنگی، و استخرها نیز منتشر می شود.

7- عفونت قارچی واژینال

رشد بیش از حد قارچ های طبیعی که در منطقه ی واژن وجود دارند منجر به ایجاد عفونت قارچی می شود. از جمله سایر علائم می توان به خارش، سوزش، و ترشحات بی بو، سفید رنگ و پنیری شکل اشاره کرد.

8- اندومتریوز و ادنومی

اندومتری در لغت نامه ی پزشکی "درلند" چاپ 27 به این ترتیب تعریف شده است: تورم غشای داخلی رحم ( داخلی ترین پرده ی درونی زهدان) که در برخی موارد با فرورفتن لایه ی اندومتر به میومتر (بافت عضلانی رحم) همراه می شود. ادنومی هم به جایگزینی اندومتر رحم در جایی غیر از حفره ی رحمی اطلاق می شود. به این ترتیب که غشای اندومتروز به رحم یا سایر اندام ها مثل تخمدان چسبیده و سبب به وجود آمدن نابجاى بافت هاى درون زهدانی شود.

9- پلیپ رحمی

پلیپ های رحمی زمانی ایجاد می شوند که غشای داخلی رحم رشد نابهنجار پیدا می کند و سبب ایجاد برآمدگی در رحم می شوند. کمتر اتفاق می افتد که رشد این نوع پلیپ ها به مرحله خوش خیم و یا بد خیم برسد. همچنین خانم هایی که به این اختلال گرفتار می شوند به ندرت خونریزی غیر طبیعی رحم بین دو سیکل قاعدگی را تجربه می کنند. سایر علائم عبارتند از: خونریزی پس از سکس، لک دیدن، خونریزی بیش از حد در زمان قاعدگی، خونریزی پس از یائسگی، و خونریزی در حین هورمون درمانی. بهترین شیوه ی مداوا درمان هیستروسکوپیک است. با این شیوه کل حفره رحمی از طریق هیستروسکوپ قابل رویت می باشد و نسبت به شیوه درمانی دی - سی (کورتاژ تشخیصی درمانی) مزیت بیشتری دارد چراکه روش دوم با تراشیدن بافت رحم همراه است و این امکان وجود دارد که بسیاری از پلیپ ها جا گذاشته شوند.

10- غدد فیبروئید

غدد فیبروئیدی رحم جزء تومورهای خوش خیم محسوب می شوند و معمولاً متشکل از تکه های جامد با بافت های الیافی هستند. کمتر دیده شده که غدد فیبروئید به شکل تومورهای بدخیم درآیند. علائم این اختلال در خانم متفاوت است و برخی از خانم ها به هیچ وجه هیچ نشانه ای از آن را احساس نمی کنند. اگر بتوانند تا زمان یائسگی صبر کنند، به مرور زمان فیبرون ها به دلیل توقف ترشح استروژن، کوچکتر شده و کم کم به طور کلی از بین می روند. خانم هایی که دارای فیبرون هستند باید دقت داشته باشند که هیچ گاه استروژن را در هیچ شکل و فرمی مصرف نکنند حتی به صورت قرص های ضد بارداری؛ چراکه استروژون سبب رشد نامتعارف غدد فیبروئید می شود. درمانهای متنوعی برای از بین بردن این غدد وجود دارد از میمکتومی (برداشتن عضله ی رحم) گرفته تا آمبولیزه کردن شریان های رحم (مسدود کردن شریان ها) و یا روش قدیمی هیسترکتومی که همراه با جراحی  برای برداشتن همه یا بخشی از رحم می باشد.

تشخیص صحیح دلیل خونریزی پس از ارتباط جنسی نیاز به تخصص دارد. به همین دلیل هر زمان که متوجه بروز یک چنین مشکلی شدید، حتماً با پزشک متخصص تماس حاصل نمایید.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:19  توسط dr.amir | 

بررسی های زیر شامل مواردی است که عموم خانمها باید آنها را انجام دهند. 

کنترل فشارخون: 

این کار اصلا مشکل نیست.یک کاف مخصوص دور بازوی شما بسته می شود و فشارخون شما را اندازه می گیرد. آیا می دانید فشارخون یعنی چه؟ فشارخون همان فشاری است که توسط قلب شما تولید می شود تا خون را در سراسر شریان ها (عروق خونی) به جریان بیندازد (فشار سیستولیک) و به این وسیله بتوان مقدار فشار موجود در شریان ها را در شرایطی که قلب در حال استراحت است (در مواقع بین ضربان های قلب) نیز اندازه گرفت (فشار دیاستولیک). 
اما این که چرا باید فشارخون را کنترل کرد ، باید گفت تنها به این طریق می توان افزایش فشارخون (هیپرتانسیون) را در همان اوایل کار تشخیص داد. در اصل میزان خونی که توسط قلب شما پمپ می شود و مقاومتی که عروق خونی در برابر جریان خون وارد می کنند عامل اصلی تعیین فشارخون محسوب می شود. در کل هر چه میزان خونی که توسط قلب پمپ می شود بیشتر باشد و عروق باریک تر ، کار قلب برای پمپ کردن خون مشکل تر می شود. 
اگر به مدت طولانی فشارخون شما بالا بوده و درمان نشود ، خطر حمله قلبی ، سکته مغزی ، نارسایی قلبی و آسیب کلیه ها بیشتر می شود. بهتر است کنترل فشارخون از 18 سالگی هر سال و با افزایش سن هر چند ماه یکبار و در شرایطی که فرد مستعد افزایش فشارخون است ، هر ماه مورد بررسی قرار بگیرد. 

آزمایش کلسترول:

با یک آزمایش ساده خون می توانید سطح کلسترول بد (LDL) ، کلسترول خوب (HDL)و تری گلیسریدهای خون خود را بررسی کنید. 
LDL باعث رسوب کلسترول بد در دیواره شریان ها شده و HDL باعث می شود کلسترول از شریان های شما برداشته و به کبد منتقل شود و از آنجا دفع گردد. 
مشکل وقتی به وجود می آید که LDL کلسترول زیادی در دیواره شریان هایتان رسوب کرده و یا HDL آنقدر کم باشد که نتواند به طور موثر کلسترول را از دیواره عروق تان بردارد. در این حالت پلاکهای چربی در عروق خونی شما رسوب می کند. اگر خانمها کلسترول خود را به طور منظم چک کنند زودتر از شرایط خود باخبر می شوند. 
از 45 سالگی به بعد خانمها باید هر 5 سال یکبار آزمایش چربی خون بدهند. اگر فردی شرایط غیرطبیعی و بیمارگونه دارد بنابه توصیه پزشک باید در فواصل کوتاه تری چکاپ شود. گاهی در خانواده هایی که سابقه بیماری های عروق قلب وجود دارد ، افراد خانواده از سنین پایین تر مورد بررسی قرار می گیرند. 

معاینه بالینی پستان:

این معاینه ، پستان ها و نواحی زیربغل خانمها را شامل می شود. در این معاینه پزشک تغییر رنگ و تغییرات پوستی نوک پستان ها یا وجود و عدم وجود ترشح از آنها را مورد بررسی قرار می دهد. ضمنا با لمس پستان ها و زیربغل ، وجود هر نوع توده یا گره لنفاوی غیرطبیعی و بزرگ شده را شناسایی می کند. ضمنا می توانید این معاینات را از پزشک یاد بگیرید و خودتان در منزل آن را انجام دهید. 
خانمها توجه داشته باشید که در این معاینات هر نوع توده ای که در پستان ها و زیربغل وجود داشته باشد ، شناسایی می شود و خطر سرطان پستان تا حد بسیار زیادی کاهش پیدا می کند زیرا اگر توده خوش خیم باشد ، برداشته می شود و اگر بدخیم باشد با جراحی و درمان های تکمیلی دیگر امکان گسترش سرطان به سایر نقاط بدن به طور چشمگیری کاهش پیدا می کند. 
بعد از 40 سالگی باید حداقل سالی یک بار معاینات پستان ها انجام شود و در همین زمان یک ماموگرافی پایه نیز تهیه شود. 
بهتر است خانمها حتی در سنین پایین تر این معاینات را از پزشک متخصص زنان و یا ماماها یاد گرفته و هر ماه بعد از عادت ماهیانه ، خودشان در منزل این کار را انجام دهند. 

ماموگرام: 

در این روش با استفاده از پرتوهای X در رادیولوژی ، بافت پستان ها مورد بررسی قرار می گیرد و به این ترتیب حتی کوچک ترین توده پستانی تشخیص داده می شود چرا که ممکن است همین توده های بسیار کوچک ، نشاندهنده مراحل اولیه سرطان پستان باشند. 
از سن 40 سالگی به بعد سالی یک یا دو بار باید ماموگرافی انجام شود (البته تعداد دفعات به شرایط فرد هم بستگی دارد).از سن 50 سالگی به بعد این کار باید حتما سالی یک بار انجام شود. 

تست پاپ اسمیر:

در این آزمایش ، پزشک یا ماما وسیله کوچکی به نام اسپکولوم را در مهبل قرار می دهد تا بتواند گردن رحم را مشاهده کند.سپس با استفاده از یک وسیله کوچک (مثل گوش پاک کن) از ترشحات گردن و مجرای مهبل نمونه برمی دارد. این کار تنها چند دقیقه طول می کشد و اصلا دردناک نیست. 
سپس نمونه به آزمایشگاه فرستاده می شود تا در صورت وجود سرطان گردن رحم ، تشخیص و درمان به موقع انجام شود. این کار در خانمهای متاهل انجام شده و از بعد از ازدواج حداقل هر 3 سال یکبار انجام می شود و در سنین بالاتر هر سال ضروری است. 
در خانمهای بالای 65 سال و خانمهایی که رحم خود را طی جراحی برداشته اند ، انجام این آزمایش ضروری نیست. 

معاینه لگن: 

در این معاینات ، پزشک دستگاه تناسلی را مورد معاینه قرار می دهد و هر نوع تغییر رنگ ، تورم ، زخم و حالتهای غیرطبیعی را مدنظر می گیرد. با استفاده از اسپکولوم ، دیواره داخلی مهبل و گردن رحم مشاهده می شوند و مجددا هر نوع زخم ، توده ، التهاب یا ترشح غیرطبیعی در این نواحی مورد بررسی قرار می گیرد. 
سپس پزشک با استفاده از دستکش و تنها با 2 انگشت خود ، رحم و تخمدان ها را بررسی و معاینه می کند. هیچ یک از این معاینات ناراحت کننده و یا پیچیده نیست. 
با انجام این بررسی ها هر نوع ناهنجاری مثل کیست ، تومور ، عفونت ، افتادگی عضلات رحم یا مثانه ، ترشحات غیرطبیعی و غیره به موقع تشخیص داده می شود. 
بهتر است این معاینات بعد از ازدواج ، حداقل هر 3 سال یکبار انجام شود. ممکن است پزشک در شرایطی خاص این معاینات را در فواصل کمتر توصیه کند. 
بسیاری از خانمها به دلیل شرم از معاینه و یا ترس از تشخیص مشکلی در دستگاه تناسلی زنانه از انجام این معاینات سرباز می زنند در حالی که اگر مشکل به موقع تشخیص داده و درمان شود ، فرد می تواند از مرگ و یا زندگی همراه با رنج و مشقت ناشی از بیماری نجات پیدا کند. 

معاینات سرطان روده بزرگ:

برای این منظورچند آزمایش انجام می شود. ابتدا آزمایش خون مخفی در مدفوع انجام می شود. گاهی خونریزی از روده و وجود خون در مدفوع با چشم دیده نمی شود و تنها در آزمایشگاه می توان وجود خون در مدفوع را تشخیص داد. در این آزمایش شما تنها نمونه مدفوع را به آزمایشگاه تحویل می دهید. اگر وجود خون در مدفوع تشخیص داده شد، پزشک بررسی های تکمیلی را انجام می دهد. سیگموئیدوسکوپی (Sigmoidoscopy) در شرایطی انجام می شود که پزشک به مشکلی در قسمت پایینی روده بزرگ مشکوک شده باشد. در این آزمایش با استفاده از یک لوله قابل انعطاف (سیگموئیدوسکوپ) این قسمت از روده توسط پزشک مشاهده می شود. این کار فقط 15 دقیقه طول می کشد. 
رادیوگرافی از روده بزرگ (باریم انما) بررسی دیگری است که با تنقیه (انما) ماده ای به نام باریم به روده بزرگ ، تصاویری از روده ها تهیه می شود و این کار در رادیولوژی ها انجام می گردد. به این ترتیب سطح داخلی روده ها بررسی می شود و این کار تنها 20 دقیقه طول می کشد. 
کولونوسکوپی (Colonoscopy) بررسی دیگری است که در آن کل طول روده بزرگ با استفاده از لوله ای باریک و انعطاف پذیر بررسی می شود. این آزمایش نیم ساعت طول می کشد و ممکن است کمی ناراحت کننده باشد ، اما کاملا قابل تحمل است. 
تمامی این بررسی ها برای شناسایی هر نوع توده سرطانی و غیرسرطانی در روده بزرگ و انتهای آن انجام می شود و نوع آزمایش بسته به شرایط فرد ، تعیین می گردد. در زنان 50 سال به بالا (بسته به شرایط هر فرد) ، هر سال آزمایش خون مخفی در مدفوع ، هر 5 سال یک بار سیگموئیدوسکوپی و رادیوگرافی از روده بزرگ و هر 10 سال یک بار کولونوسکپی ، توصیه می شود. معمولا در افرادی که سابقه سرطان روده یا راست روده در خانواده آنها وجود دارد و یا سابقه پولیپ روده یا بیماری التهابی روده (مثل کولیت اولسروز یا بیماری کرون) در خانواده آنها دیده می شود ، این بررسی ها باید حتما جدی گرفته شده و انجام شود. 
سنجش تراکم استخوان: این کار یک بررسی سریع ، ساده و بدون درد است و در این روش از کمر ، ران ، مچ دست و مچ پای خانمها اسکن انجام می شود و دانسیته یا چگالی استخوان ها مورد بررسی قرار می گیرد. 
این آزمایش جهت بررسی پوکی استخوان و شکستگی های ناشی از آن انجام می شود ، زیرا اگر توده استخوان کم شده باشد ، احتمال شکستگی آن زیاد است. 
بهتر است خانمهای 60 سال به بالا از نظر پوکی استخوان بررسی شوند و اگر فرد مستعد تشخیص داده شود ، بنا به دستور پزشک باید سنجش تراکم استخوان انجام گیرد. 

معاینات دندان: 

در این معاینات ، دندانپزشک لثه ها و دندان های شما را بررسی می کند. ضمنا حین معاینه ، زبان ، لبها و بافتهای نرم دهان هم بررسی می شوند. با این معاینات هر نوع مشکل دهان و دندان شناسایی می شود. معاینات دهان و دندان خانمها باید هر 6 ماه یک بار انجام شود ، بخصوص اگر صاحب فرزند شده و به کودک خود شیر می دهند. 

معاینات چشم:

در این معاینات حرکات چشم ، دید فرد ، دقت بینایی بررسی می شود. ممکن است چشم پزشک از وسیله ای با نام افتالموسکوپ استفاده کند و ته چشم (شبکیه ) را مورد معاینه قرار دهد. به این ترتیب وضع دید چشم و نیاز به عینک ، مشخص می شود. ضمنا بیماری هایی مثل آب سیاه (افزایش فشار درون چشم که باعث کاهش دید می شود)، دژنراسیون ماکولار (تخریب سلولهای شبکیه که با کاهش دید همراه است) و آب مروارید (کدر شدن عدسی چشم) تشخیص داده می شود. 
معاینه چشم نیز بهتر است هر 6 ماه یک بار انجام شود، اما اگر مشکل خاصی وجود ندارد، برای افراد 20 تا 39 سال ، سالی یک بار ، افراد 40 تا 64 سال سالی دو بار و در افراد بالای 65 سال ، سالی 3 بار انجام گیرد. 

آزمایش قند خون ناشتا:

در این آزمایش قند خون (گلوکز) بعد از 8 ساعت ناشتا بودن مورد بررسی قرار می گیرد. این آزمایش بسیار ضروری است ، چون افزایش قند خون موجب دیابت یا مرض قند می شود. 
اگر خانمی علامت یا مشکلی در این رابطه نداشته باشد ، لازم نیست به طور منظم بررسی شود ، اما خانمهایی که 45 سال به بالا هستند ، بهتر است هر 3 سال یک بار این آزمایش را انجام دهند. 
اگر خانمی در معرض خطر دیابت تشخیص داده شود، طبق دستور پزشک و در فواصل کمتر باید این آزمایش را انجام دهد. 
ضمنا اگر علایم و نشانه های دیابت را در خود مشاهده می کنید (مثل تشنگی مفرط ، افزایش دفعات ادرار ، کاهش وزن بدون دلیل ، خستگی یا ترمیم کند زخمها و سوختگی های بدن) باید حتما به پزشک معالج ، گزارش دهید. 

معاینه پوست:

در این معاینه ، پوست کل بدن (از سر تا پا) مورد بررسی قرار می گیرد تا خالهای تغییر شکل یا تغییر رنگ داده شده ، خال یا برجستگی که بزرگ شده باشد و یا هر نوع لکه یا ناهنجاری پوستی ، بسرعت تشخیص داده شود. 
هر نوع ضایعه مشکوک پوستی می تواند شروع سرطان پوست باشد و باید مورد بررسی قرار بگیرد. بهتر است این کار از سن 20 سالگی به بعد به طور منظم انجام شود. ضمنا پوست بدن را می توان براحتی مورد معاینه قرار داد و خود فرد می تواند هر نوع تغییر در خالها و یا بروز لکه یا ضایعه را شناسایی کرده و به پزشک اطلاع دهد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 22:16  توسط dr.amir | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
با سلام خدمت دوستان عزیز_من به عنوان یک پزشک عمومی عضو سایت بلوگفا شدم_در این سایت وبلاگی رو با اطلاعات پزشکی و دارویی روز ایجاد نمودم که امیدوارم برای شما دوستان عزیز مفید واقع شود
mail:dr_amiralizadeh87@yahoo.com

پیوندهای روزانه
ظلم نامه
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
هفته سوم دی 1390
هفته چهارم آذر 1390
هفته چهارم اردیبهشت 1389
پیوندها
مطالب علمی
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM